in the PONS Dictionary
knattern [ˈknatɐn] VB intr
1. knattern (rattern):
- knattern
- треща́ть imperf
2. knattern AUTO:
- knattern
- тарахте́ть imperf
| ich | knattere | |
|---|---|---|
| du | knatterst | |
| er/sie/es | knattert | |
| wir | knattern | |
| ihr | knattert | |
| sie | knattern |
| ich | knatterte | |
|---|---|---|
| du | knattertest | |
| er/sie/es | knatterte | |
| wir | knatterten | |
| ihr | knattertet | |
| sie | knatterten |
| ich | habe | geknattert | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geknattert | |
| er/sie/es | hat | geknattert | |
| wir | haben | geknattert | |
| ihr | habt | geknattert | |
| sie | haben | geknattert |
| ich | hatte | geknattert | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geknattert | |
| er/sie/es | hatte | geknattert | |
| wir | hatten | geknattert | |
| ihr | hattet | geknattert | |
| sie | hatten | geknattert |
No example sentences available
Try using a different entry.