in the PONS Dictionary
strahlen [ˈʃtraːlən] VB intr
1. strahlen:
2. strahlen (Mensch):
| ich | strahle | |
|---|---|---|
| du | strahlst | |
| er/sie/es | strahlt | |
| wir | strahlen | |
| ihr | strahlt | |
| sie | strahlen |
| ich | strahlte | |
|---|---|---|
| du | strahltest | |
| er/sie/es | strahlte | |
| wir | strahlten | |
| ihr | strahltet | |
| sie | strahlten |
| ich | habe | gestrahlt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gestrahlt | |
| er/sie/es | hat | gestrahlt | |
| wir | haben | gestrahlt | |
| ihr | habt | gestrahlt | |
| sie | haben | gestrahlt |
| ich | hatte | gestrahlt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gestrahlt | |
| er/sie/es | hatte | gestrahlt | |
| wir | hatten | gestrahlt | |
| ihr | hattet | gestrahlt | |
| sie | hatten | gestrahlt |