in the PONS Dictionary
dumm <dümmer, am dümmsten> [dʊm] ADJ
1. dumm (einfältig):
dümmer [ˈdʏmɐ] ADJ
dümmer comp von dumm
dumm <dümmer, am dümmsten> [dʊm] ADJ
1. dumm (einfältig):
| ich | komme | dumm | |
|---|---|---|---|
| du | kommst | dumm | |
| er/sie/es | kommt | dumm | |
| wir | kommen | dumm | |
| ihr | kommt | dumm | |
| sie | kommen | dumm |
| ich | kam | dumm | |
|---|---|---|---|
| du | kamst | dumm | |
| er/sie/es | kam | dumm | |
| wir | kamen | dumm | |
| ihr | kamt | dumm | |
| sie | kamen | dumm |
| ich | habe | dummgekommen | |
|---|---|---|---|
| du | hast | dummgekommen | |
| er/sie/es | hat | dummgekommen | |
| wir | haben | dummgekommen | |
| ihr | habt | dummgekommen | |
| sie | haben | dummgekommen |
| ich | hatte | dummgekommen | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | dummgekommen | |
| er/sie/es | hatte | dummgekommen | |
| wir | hatten | dummgekommen | |
| ihr | hattet | dummgekommen | |
| sie | hatten | dummgekommen |
No example sentences available
Try using a different entry.