in the PONS Dictionary
adiūtor <ōris> m (adiuvo)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiūtor | adiūtorēs |
| Genitive | adiūtōris | adiūtorum |
| Dative | adiūtorī | adiūtoribus |
| Accusative | adiūtorem | adiūtorēs |
| Ablative | adiūtore | adiūtoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.