in the PONS Dictionary
ānulus <ī> m Demin. v. anus
1.
2. (Ring anderer Art, Ringförmiges:)
b. Mart.
- anulus
-
d. poet; nachkl.
- anulus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ānulus | ānulī |
| Genitive | ānulī | ānulōrum |
| Dative | ānulō | ānulīs |
| Accusative | ānulum | ānulōs |
| Ablative | ānulō | ānulīs |