in the PONS Dictionary
iūs1 <iūris> nt
1.
2.
- ius
- Rechtsanschauungen, Rechtsnormen, Recht [ gentium Völkerrecht; civile bürgerliches Recht o. Privatrecht; publicum Staatsrecht; hominum o. humanum Naturrecht; cognationis ]
3.
4. meton.
5.
- ius
-
6.
7.
- ius
-
8.
-
- jmd. unabhängig machen
- ius libertorum, in aequora, ad mulieres
- homines recipere in ius dicionemque
- sub ius iudiciumque regis venire
9.
- ius
-
10.
- ius
-
iūs2 <iūris> nt
- ius
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iūs | iūrēs |
| Genitive | iūris | iūrum |
| Dative | iūrī | iūribus |
| Accusative | iūrem | iūrēs |
| Ablative | iūre | iūribus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iūs iūrandum | iūs iūranda |
| Genitive | iūs iūrandī | iūs iūrandōrum |
| Dative | iūs iūrandō | iūs iūrandīs |
| Accusative | iūs iūrandum | iūs iūranda |
| Ablative | iūs iūrandō | iūs iūrandīs |