in the PONS Dictionary
argūmentātiō <ōnis> f (argumentor)
- argumentatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | argūmentātiō | argūmentātiōnēs |
| Genitive | argūmentātiōnis | argūmentātiōnum |
| Dative | argūmentātiōnī | argūmentātiōnibus |
| Accusative | argūmentātiōnem | argūmentātiōnēs |
| Ablative | argūmentātiōne | argūmentātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- Argius
- Argivi
- Argivus
- Argo
- Argolicus
- argumentatio
- argumentor
- argumentosus
- argumentum
- arguo
- Argus