in the PONS Dictionary
arguō <arguere, arguī, argūtum>
| arguō |
|---|
| arguis |
| arguit |
| arguimus |
| arguitis |
| arguunt |
| arguam |
|---|
| arguās |
| arguat |
| arguāmus |
| arguātis |
| arguant |
| arguebam |
|---|
| arguebās |
| arguebat |
| arguebāmus |
| arguebātis |
| arguebant |
| arguerem |
|---|
| arguerēs |
| argueret |
| arguerēmus |
| arguerētis |
| arguerent |