in the PONS Dictionary
commentārius <ī> m, commentārium (selten) <ī> nt (commentor¹) oft Pl
2.
4.
6. JUR
7. Gell.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | commentārius | commentāriī |
| Genitive | commentāriī | commentāriōrum |
| Dative | commentāriō | commentāriīs |
| Accusative | commentārium | commentāriōs |
| Ablative | commentāriō | commentāriīs |
No example sentences available
Try using a different entry.