in the PONS Dictionary
con-cipiō <cipere, cēpī, ceptum> (capio)
1.
- concipio
-
2. (Worte in eine Formel)
- concipio
-
4.
- concipio
-
7. (Übeltaten)
- concipio
-
10.
11. poet; nachkl.
12. (Flüssigkeiten)
- concipio poet; nachkl.
-
13. (Feuer)
- concipio poet; nachkl.
-
14. (Luft)
- concipio
-
15. (v. Flüssen)
- concipio poet; nachkl.
-
17.
- concipio
-
18. vor- u. nachkl.
- concipio
-
19. poet
- concipio
-
| concipiō |
|---|
| concipis |
| concipit |
| concipimus |
| concipitis |
| concipiunt |
| concipiam |
|---|
| concipiās |
| concipiat |
| concipiāmus |
| concipiātis |
| concipiant |
| concipiēbam |
|---|
| concipiēbās |
| concipiēbat |
| concipiēbāmus |
| concipiēbātis |
| concipiēbant |
| conciperem |
|---|
| conciperēs |
| conciperet |
| conciperēmus |
| conciperētis |
| conciperent |
No example sentences available
Try using a different entry.