in the PONS Dictionary
concitor <ōris> m (concieo)
1.
- concitor
-
2.
- concitor
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | concitor | concitorēs |
| Genitive | concitōris | concitorum |
| Dative | concitorī | concitoribus |
| Accusative | concitorem | concitorēs |
| Ablative | concitore | concitoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.