in the PONS Dictionary
conventiculum <ī> nt Demin. v. conventus
1.
- conventiculum
-
2. Tac. meton.
- conventiculum
-
conventus <us> m
conventus1 <ūs> m (convenio)
1.
2.
4.
5.
6. spätlat; mlt.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conventiculum | conventicula |
| Genitive | conventiculī | conventiculōrum |
| Dative | conventiculō | conventiculīs |
| Accusative | conventiculum | conventicula |
| Ablative | conventiculō | conventiculīs |