in the PONS Dictionary
decānus <ī> m (decem) nachkl.
- decanus
- Vorgesetzter v. zehn Mann (v. zehn Mönchen, v. zehn Soldaten); später: Dekan; Vorsteher der Kurfürsten
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | decānus | decānī |
| Genitive | decānī | decānōrum |
| Dative | decānō | decānīs |
| Accusative | decānum | decānōs |
| Ablative | decānō | decānīs |
No example sentences available
Try using a different entry.