in the PONS Dictionary
dēvōtiō <ōnis> f (devoveo)
1.
- devotio
-
2.
- devotio
-
3.
- devotio
-
5. Eccl.
- devotio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dēvōtiō | dēvōtiōnēs |
| Genitive | dēvōtiōnis | dēvōtiōnum |
| Dative | dēvōtiōnī | dēvōtiōnibus |
| Accusative | dēvōtiōnem | dēvōtiōnēs |
| Ablative | dēvōtiōne | dēvōtiōnibus |