in the PONS Dictionary
dīvortium <ī> nt (diverto)
2.
3. Tac.
- divortium
-
4.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dīvortium | dīvortia |
| Genitive | dīvortiī | dīvortiōrum |
| Dative | dīvortiō | dīvortiīs |
| Accusative | dīvortium | dīvortia |
| Ablative | dīvortiō | dīvortiīs |
Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.
You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.
without advertising by third parties
without ad tracking
If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dīvortium | dīvortia |
| Genitive | dīvortiī | dīvortiōrum |
| Dative | dīvortiō | dīvortiīs |
| Accusative | dīvortium | dīvortia |
| Ablative | dīvortiō | dīvortiīs |