in the PONS Dictionary
facinus <noris> nt (facio)
2.
3. meton.
a.
- facinus
-
b. poet
- facinus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | facinus | facinorēs |
| Genitive | facinoris | facinorum |
| Dative | facinorī | facinoribus |
| Accusative | facinorem | facinorēs |
| Ablative | facinore | facinoribus |