How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

I. fugiō <fugere, fūgī, fugitūrus> (fuga) VERB intr

1.

fugio
fliehen, entfliehen, sich auf- und davonmachen, entkommen [ ex oppido; a foro; ex caede; ex proelio; per tela; domo; in provinciam; ad Tiberim; avis in auras; übtr a turpitudine sich fern halten v. ]

2. (v. Sklaven)

fugio

3. POL

4. (v. Örtl.)

5.

II. fugiō <fugere, fūgī, fugitūrus> (fuga) VERB trans

1.

fugio
jmd o. vor jmdm., etw o. vor etw. fliehen, davonlaufen, zu entgehen suchen [ hostem; patriam; arma lovis ]

2.

fugio
entgehen, entrinnen [ enses; iudicium; insidiatorem ]

3. (der Wahrnehmung, Erkenntnis)

fugio
entgehen, unbekannt bleiben (alqm u. alqd; m. Infin; A. C. I.; indir. Frages.) [ Ciceronem; visus; memoriam alcis ]
fugit me (m. A. C. I.)

4.

fugio
(ver)meiden, ausweichen, sich v. etw. fern halten [ imbrem; caedem; conventūs hominum; percontatorem; caelum das Tageslicht ]

5. (Örtl.)

6.

fugio
verwerfen, verschmähen, ablehnen, sich verbitten [ procurationem rei publicae; iudicium; iudicem ablehnen ]
Indikativ Präsens
fugiō
fugis
fugit
fugimus
fugitis
fugiunt
Konjunktiv Präsens
fugiam
fugiās
fugiat
fugiāmus
fugiātis
fugiant
Indikativ Imperfekt
fugiēbam
fugiēbās
fugiēbat
fugiēbāmus
fugiēbātis
fugiēbant
Konjunktiv Imperfekt
fugerem
fugerēs
fugeret
fugerēmus
fugerētis
fugerent
No example sentences available

No example sentences available

Try using a different entry.