in the PONS Dictionary
interitiō <ōnis> f (intereo)
- interitio
- Untergang, Vernichtung, das Zugrunderichten (v. Personen)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | interitiō | interitiōnēs |
| Genitive | interitiōnis | interitiōnum |
| Dative | interitiōnī | interitiōnibus |
| Accusative | interitiōnem | interitiōnēs |
| Ablative | interitiōne | interitiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.