in the PONS Dictionary
mūtulus <ī> m
→ mitulus
mītulus <ī> m (griech. Fw.) poet; nachkl.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mūtulus | mūtulī |
| Genitive | mūtulī | mūtulōrum |
| Dative | mūtulō | mūtulīs |
| Accusative | mūtulum | mūtulōs |
| Ablative | mūtulō | mūtulīs |
Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.
You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.
without advertising by third parties
without ad tracking
If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mūtulus | mūtulī |
| Genitive | mūtulī | mūtulōrum |
| Dative | mūtulō | mūtulīs |
| Accusative | mūtulum | mūtulōs |
| Ablative | mūtulō | mūtulīs |