in the PONS Dictionary
pactiō1 <ōnis> f (paciscor)
1.
- pactio
-
2.
- pactio
-
5.
- pactio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pactiō | pactiōnēs |
| Genitive | pactiōnis | pactiōnum |
| Dative | pactiōnī | pactiōnibus |
| Accusative | pactiōnem | pactiōnēs |
| Ablative | pactiōne | pactiōnibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pāctiō | pāctiōnēs |
| Genitive | pāctiōnis | pāctiōnum |
| Dative | pāctiōnī | pāctiōnibus |
| Accusative | pāctiōnem | pāctiōnēs |
| Ablative | pāctiōne | pāctiōnibus |