in the PONS Dictionary
prōcīnctus <ūs> m (procingo)
- procinctus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | prōcīnctus | prōcīnctūs |
| Genitive | prōcīnctūs | prōcīnctuum |
| Dative | prōcīnctuī | prōcīnctibus |
| Accusative | prōcīnctum | prōcīnctūs |
| Ablative | prōcīnctū | prōcīnctibus |
No example sentences available
Try using a different entry.