in the PONS Dictionary
rēgnātrīx <īcis> f (regnator) nachkl.
- regnatrix
-
- regnatrix attr
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rēgnātrīx | rēgnātrīcēs |
| Genitive | rēgnātrīcis | rēgnātrīcum |
| Dative | rēgnātrīcī | rēgnātrīcibus |
| Accusative | rēgnātrīcem | rēgnātrīcēs |
| Ablative | rēgnātrīce | rēgnātrīcibus |