in the PONS Dictionary
terminus <ī> m
1.
- terminus Pl poet; nachkl. auch Sg
-
4. (personif.)
- Terminus poet; nachkl.
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | terminus | terminī |
| Genitive | terminī | terminōrum |
| Dative | terminō | terminīs |
| Accusative | terminum | terminōs |
| Ablative | terminō | terminīs |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- Terminus poet; nachkl.