in the PONS Dictionary
ventus1 <ī> m
1.
2. übtr
3.
- ventus
-
4.
- ventus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ventus | ventūs |
| Genitive | ventūs | ventuum |
| Dative | ventuī | ventibus |
| Accusative | ventum | ventūs |
| Ablative | ventū | ventibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ventus | ventī |
| Genitive | ventī | ventōrum |
| Dative | ventō | ventīs |
| Accusative | ventum | ventōs |
| Ablative | ventō | ventīs |