in the PONS Dictionary
azyl <gen ‑u, pl ‑e> [azɨl] N m
1. azyl POL (schronienie):
- azyl
- Asyl nt
- azyl polityczny
-
-
- Asylbegehren nt
- osoba ubiegająca się o azyl
-
- przyczyna wniesienia o azyl
-
2. azyl fig (bezpieczne miejsce):
- azyl
- Obdach nt
- azyl
-