in the PONS Dictionary
plik <gen ‑u, pl ‑i> [plik] N m
1. plik form (pęk: banknotów):
- plik
- Bündel nt
3. plik COMPUT:
- plik
- Datei f
- plik aplikacji
-
- plik binarny
-
- plik główny
-
- plik główny
-
- plik niepoddany edycji [lub nieprzetworzony]
-
- plik pierwotny
-
- plik przetwarzany w tle
-
- plik roboczy/programowy
-
- plik wyjściowy [lub macierzysty]
-