in the PONS Dictionary
gratouiller, grattouiller [gʀatuje] VB trans inf
1. gratouiller (démanger):
2. gratouiller (gratter):
| je | gratouille | |
|---|---|---|
| tu | gratouilles | |
| il/elle/on | gratouille | |
| nous | gratouillons | |
| vous | gratouillez | |
| ils/elles | gratouillent |
| je | gratouillais | |
|---|---|---|
| tu | gratouillais | |
| il/elle/on | gratouillait | |
| nous | gratouillions | |
| vous | gratouilliez | |
| ils/elles | gratouillaient |
| je | gratouillai | |
|---|---|---|
| tu | gratouillas | |
| il/elle/on | gratouilla | |
| nous | gratouillâmes | |
| vous | gratouillâtes | |
| ils/elles | gratouillèrent |
| je | gratouillerai | |
|---|---|---|
| tu | gratouilleras | |
| il/elle/on | gratouillera | |
| nous | gratouillerons | |
| vous | gratouillerez | |
| ils/elles | gratouilleront |
No example sentences available
Try using a different entry.