in the PONS Dictionary
gratte-ciel <gratte-ciels> [gʀatsjɛl] N m
- gratte-ciel
-
I. gratter [gʀate] VB intr
5. gratter inf (aller au-delà de l'apparence):
II. gratter [gʀate] VB trans
1. gratter (frotter):
2. gratter:
3. gratter (enlever):
4. gratter (démanger):
| je | gratte | |
|---|---|---|
| tu | grattes | |
| il/elle/on | gratte | |
| nous | grattons | |
| vous | grattez | |
| ils/elles | grattent |
| je | grattais | |
|---|---|---|
| tu | grattais | |
| il/elle/on | grattait | |
| nous | grattions | |
| vous | grattiez | |
| ils/elles | grattaient |
| je | grattai | |
|---|---|---|
| tu | grattas | |
| il/elle/on | gratta | |
| nous | grattâmes | |
| vous | grattâtes | |
| ils/elles | grattèrent |
| je | gratterai | |
|---|---|---|
| tu | gratteras | |
| il/elle/on | grattera | |
| nous | gratterons | |
| vous | gratterez | |
| ils/elles | gratteront |