in the PONS Dictionary
I. interposer [ɛ͂tɛʀpoze] VB trans
II. interposer [ɛ͂tɛʀpoze] VB refl
1. interposer:
- s'interposer dans qc
-
2. interposer (se placer):
| j' | interpose | |
|---|---|---|
| tu | interposes | |
| il/elle/on | interpose | |
| nous | interposons | |
| vous | interposez | |
| ils/elles | interposent |
| j' | interposais | |
|---|---|---|
| tu | interposais | |
| il/elle/on | interposait | |
| nous | interposions | |
| vous | interposiez | |
| ils/elles | interposaient |
| j' | interposai | |
|---|---|---|
| tu | interposas | |
| il/elle/on | interposa | |
| nous | interposâmes | |
| vous | interposâtes | |
| ils/elles | interposèrent |
| j' | interposerai | |
|---|---|---|
| tu | interposeras | |
| il/elle/on | interposera | |
| nous | interposerons | |
| vous | interposerez | |
| ils/elles | interposeront |