in the PONS Dictionary
I. stụtzen [ˈʃtʊtsən] VB intr
- stutzen (verwundert sein) (Person)
-
II. stụtzen [ˈʃtʊtsən] VB trans
1. stutzen (kürzer schneiden):
2. stutzen inf (schneiden):
- stutzen Bart, Frisur
-
I. stụ̈tzen [ˈʃtʏtsən] VB trans
2. stützen (psychischen Halt geben):
3. stützen (aufstützen):
4. stützen (gründen):
5. stützen (bestärken):
II. stụ̈tzen [ˈʃtʏtsən] VB refl
1. stützen (sich aufstützen):
| ich | stutze | |
|---|---|---|
| du | stutzt | |
| er/sie/es | stutzt | |
| wir | stutzen | |
| ihr | stutzt | |
| sie | stutzen |
| ich | stutzte | |
|---|---|---|
| du | stutztest | |
| er/sie/es | stutzte | |
| wir | stutzten | |
| ihr | stutztet | |
| sie | stutzten |
| ich | habe | gestutzt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gestutzt | |
| er/sie/es | hat | gestutzt | |
| wir | haben | gestutzt | |
| ihr | habt | gestutzt | |
| sie | haben | gestutzt |
| ich | hatte | gestutzt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gestutzt | |
| er/sie/es | hatte | gestutzt | |
| wir | hatten | gestutzt | |
| ihr | hattet | gestutzt | |
| sie | hatten | gestutzt |