in the PONS Dictionary
verbo̱t [fɛɐ̯ˈboːt] VB trans, refl
verbot imp von verbieten
I. verbi̱e̱ten <verbietet, verbot, verboten> VB trans
I. verbi̱e̱ten <verbietet, verbot, verboten> VB trans
II. verbi̱e̱ten <verbietet, verbot, verboten> VB refl
I. verbo̱ten [fɛɐ̯ˈboːtən] VB trans, refl
verboten pp von verbieten
II. verbo̱ten [fɛɐ̯ˈboːtən] ADJ
1. verboten (nicht gestattet):
| ich | verbiete | |
|---|---|---|
| du | verbietest | |
| er/sie/es | verbietet | |
| wir | verbieten | |
| ihr | verbietet | |
| sie | verbieten |
| ich | verbot | |
|---|---|---|
| du | verbotest / verbotst | |
| er/sie/es | verbot | |
| wir | verboten | |
| ihr | verbotet | |
| sie | verboten |
| ich | habe | verboten | |
|---|---|---|---|
| du | hast | verboten | |
| er/sie/es | hat | verboten | |
| wir | haben | verboten | |
| ihr | habt | verboten | |
| sie | haben | verboten |
| ich | hatte | verboten | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | verboten | |
| er/sie/es | hatte | verboten | |
| wir | hatten | verboten | |
| ihr | hattet | verboten | |
| sie | hatten | verboten |