in the PONS Dictionary
I. schẹllen [ˈʃɛlən] VB intr REG (Person, Telefon, Klingel)
- schellen
- dzwonić [perf za‑]
| ich | schelle | |
|---|---|---|
| du | schellst | |
| er/sie/es | schellt | |
| wir | schellen | |
| ihr | schellt | |
| sie | schellen |
| ich | schellte | |
|---|---|---|
| du | schelltest | |
| er/sie/es | schellte | |
| wir | schellten | |
| ihr | schelltet | |
| sie | schellten |
| ich | habe | geschellt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geschellt | |
| er/sie/es | hat | geschellt | |
| wir | haben | geschellt | |
| ihr | habt | geschellt | |
| sie | haben | geschellt |
| ich | hatte | geschellt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geschellt | |
| er/sie/es | hatte | geschellt | |
| wir | hatten | geschellt | |
| ihr | hattet | geschellt | |
| sie | hatten | geschellt |
No example sentences available
Try using a different entry.