in the PONS Dictionary
cingulum <ī> nt, cingula <ae> f (cingo) Ov.
2. poet; nachkl.
4. spätlat
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Cingulum |
| Genitive | Cingulī |
| Dative | Cingulō |
| Accusative | Cingulum |
| Ablative | Cingulō |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cingulum | cingula |
| Genitive | cingulī | cingulōrum |
| Dative | cingulō | cingulīs |
| Accusative | cingulum | cingula |
| Ablative | cingulō | cingulīs |
No example sentences available
Try using a different entry.