in the PONS Dictionary
cōgitātiō <ōnis> f (cogito)
1.
2.
- cogitatio
-
3.
- cogitatio
-
4. (m. Gen)
- cogitatio
-
- cogitationibus alcis obstare
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōgitātiō | cōgitātiōnēs |
| Genitive | cōgitātiōnis | cōgitātiōnum |
| Dative | cōgitātiōnī | cōgitātiōnibus |
| Accusative | cōgitātiōnem | cōgitātiōnēs |
| Ablative | cōgitātiōne | cōgitātiōnibus |