in the PONS Dictionary
intentus1 <a, um> P. Adj. zu intendo
3. übtr
- intentus
-
4.
5.
- intentus
-
6. (v. Abstr.)
- intentus
-
See also
in-tendō <tendere, tendī, tentum>
2.
3. übtr
4.
5.
6.
7. (den Geist, die Aufmerksamkeit u. a.)
8. (Tätigkeit)
9.
10.
intentus2 <ūs> m (intendo)
- intentus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | intentus | intentūs |
| Genitive | intentūs | intentuum |
| Dative | intentuī | intentibus |
| Accusative | intentum | intentūs |
| Ablative | intentū | intentibus |
No example sentences available
Try using a different entry.