in the PONS Dictionary
parcus <a, um> (parco)
1.
2. poet; nachkl. meton.
3.
- parcus
- enthaltsam, genügsam, sich zurückhaltend, sich einschränkend [ deorum cultor; aestimator beneficiorum; (in etw.: Gen o. in re) cibi; honorum; sanguinis civium; in laudando; in largiendo ]
4. (im Ausdruck)
No example sentences available
Try using a different entry.