in the PONS Dictionary
accompli [akɔ͂pli] N m LING
I. accomplir [akɔ͂pliʀ] VB trans
1. accomplir (s'acquitter de):
2. accomplir (exécuter):
- accomplir (miracle, prodiges)
-
II. accomplir [akɔ͂pliʀ] VB refl
1. accomplir (s'épanouir):
- s'accomplir dans qc
-
2. accomplir (se produire):
- s'accomplir prédiction, prophétie:
-
- s'accomplir miracle:
-
| j' | accomplis | |
|---|---|---|
| tu | accomplis | |
| il/elle/on | accomplit | |
| nous | accomplissons | |
| vous | accomplissez | |
| ils/elles | accomplissent |
| j' | accomplissais | |
|---|---|---|
| tu | accomplissais | |
| il/elle/on | accomplissait | |
| nous | accomplissions | |
| vous | accomplissiez | |
| ils/elles | accomplissaient |
| j' | accomplis | |
|---|---|---|
| tu | accomplis | |
| il/elle/on | accomplit | |
| nous | accomplîmes | |
| vous | accomplîtes | |
| ils/elles | accomplirent |
| j' | accomplirai | |
|---|---|---|
| tu | accompliras | |
| il/elle/on | accomplira | |
| nous | accomplirons | |
| vous | accomplirez | |
| ils/elles | accompliront |