in the PONS Dictionary
I. brouiller [bʀuje] VB trans
1. brouiller (rendre trouble):
- brouiller
-
2. brouiller (embrouiller):
3. brouiller (mettre en désordre):
- brouiller (dossiers, papiers)
-
- brouiller (cartes)
-
- brouiller (pistes)
-
4. brouiller (rendre inintelligible):
- brouiller (émission, émetteur)
-
- brouiller (combinaison d'un coffre)
-
II. brouiller [bʀuje] VB refl
2. brouiller (se troubler):
| je | brouille | |
|---|---|---|
| tu | brouilles | |
| il/elle/on | brouille | |
| nous | brouillons | |
| vous | brouillez | |
| ils/elles | brouillent |
| je | brouillais | |
|---|---|---|
| tu | brouillais | |
| il/elle/on | brouillait | |
| nous | brouillions | |
| vous | brouilliez | |
| ils/elles | brouillaient |
| je | brouillai | |
|---|---|---|
| tu | brouillas | |
| il/elle/on | brouilla | |
| nous | brouillâmes | |
| vous | brouillâtes | |
| ils/elles | brouillèrent |
| je | brouillerai | |
|---|---|---|
| tu | brouilleras | |
| il/elle/on | brouillera | |
| nous | brouillerons | |
| vous | brouillerez | |
| ils/elles | brouilleront |