in the PONS Dictionary
circonstance [siʀkɔ͂stɑ͂s] N f
1. circonstance often pl (conditions):
- circonstance
- Umstand m
- circonstance aggravante/atténuante
-
- circonstances du contrat LAW
- Vertragsumstände spec
2. circonstance (occasion):
- circonstance
-
II. circonstance [siʀkɔ͂stɑ͂s] LAW
- circonstance de rattachement
-