in the PONS Dictionary
facilité [fasilite] N f
1. facilité (↔ difficulté):
2. facilité (aptitude):
II. facilité [fasilite]
| je | facilite | |
|---|---|---|
| tu | facilites | |
| il/elle/on | facilite | |
| nous | facilitons | |
| vous | facilitez | |
| ils/elles | facilitent |
| je | facilitais | |
|---|---|---|
| tu | facilitais | |
| il/elle/on | facilitait | |
| nous | facilitions | |
| vous | facilitiez | |
| ils/elles | facilitaient |
| je | facilitai | |
|---|---|---|
| tu | facilitas | |
| il/elle/on | facilita | |
| nous | facilitâmes | |
| vous | facilitâtes | |
| ils/elles | facilitèrent |
| je | faciliterai | |
|---|---|---|
| tu | faciliteras | |
| il/elle/on | facilitera | |
| nous | faciliterons | |
| vous | faciliterez | |
| ils/elles | faciliteront |