in the PONS Dictionary
I. interrompre [ɛ͂teʀɔ͂pʀ] VB trans
1. interrompre (couper la parole, déranger):
2. interrompre (arrêter):
II. interrompre [ɛ͂teʀɔ͂pʀ] VB refl
interrompre
- interrompre
-
| j' | interromps | |
|---|---|---|
| tu | interromps | |
| il/elle/on | interrompt | |
| nous | interrompons | |
| vous | interrompez | |
| ils/elles | interrompent |
| j' | interrompais | |
|---|---|---|
| tu | interrompais | |
| il/elle/on | interrompait | |
| nous | interrompions | |
| vous | interrompiez | |
| ils/elles | interrompaient |
| j' | interrompis | |
|---|---|---|
| tu | interrompis | |
| il/elle/on | interrompit | |
| nous | interrompîmes | |
| vous | interrompîtes | |
| ils/elles | interrompirent |
| j' | interromprai | |
|---|---|---|
| tu | interrompras | |
| il/elle/on | interrompra | |
| nous | interromprons | |
| vous | interromprez | |
| ils/elles | interrompront |