in the PONS Dictionary
Puff1 <-[e]s, Püffe> [pʊf, Plː ˈpʏfə] N m inf
1. Puff (Stoß):
- Puff
- bourrade f
2. Puff (Zischen):
- Puff
-
Puff2 <-[e]s, -e> N m inf (Bordell)
- Puff
-
| ich | puffe | |
|---|---|---|
| du | puffst | |
| er/sie/es | pufft | |
| wir | puffen | |
| ihr | pufft | |
| sie | puffen |
| ich | puffte | |
|---|---|---|
| du | pufftest | |
| er/sie/es | puffte | |
| wir | pufften | |
| ihr | pufftet | |
| sie | pufften |
| ich | habe | gepufft | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gepufft | |
| er/sie/es | hat | gepufft | |
| wir | haben | gepufft | |
| ihr | habt | gepufft | |
| sie | haben | gepufft |
| ich | hatte | gepufft | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gepufft | |
| er/sie/es | hatte | gepufft | |
| wir | hatten | gepufft | |
| ihr | hattet | gepufft | |
| sie | hatten | gepufft |
No example sentences available
Try using a different entry.