in the PONS Dictionary
Puff1 <-[e]s, Püffe> [pʊf, pl ˈpʏfə] N m inf
I. puf·fen [ˈpʊfn̩] VB trans inf
II. puf·fen [ˈpʊfn̩] VB intr inf
| ich | puffe | |
|---|---|---|
| du | puffst | |
| er/sie/es | pufft | |
| wir | puffen | |
| ihr | pufft | |
| sie | puffen |
| ich | puffte | |
|---|---|---|
| du | pufftest | |
| er/sie/es | puffte | |
| wir | pufften | |
| ihr | pufftet | |
| sie | pufften |
| ich | habe | gepufft | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gepufft | |
| er/sie/es | hat | gepufft | |
| wir | haben | gepufft | |
| ihr | habt | gepufft | |
| sie | haben | gepufft |
| ich | hatte | gepufft | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gepufft | |
| er/sie/es | hatte | gepufft | |
| wir | hatten | gepufft | |
| ihr | hattet | gepufft | |
| sie | hatten | gepufft |