in the PONS Dictionary
Rụck <‑[e]s, ‑e> [rʊk] N m
1. Ruck (Stoß, Bewegung):
I. rụ̈cken [ˈrʏkən] VB intr +sein
1. rücken (Platz machen):
Rụ̈cken1 <‑s, ‑> [ˈrʏkən] N m
1. Rücken ANAT (einer Person):
Rụ̈cken3 ohne art SPORTS
| ich | rucke | |
|---|---|---|
| du | ruckst | |
| er/sie/es | ruckt | |
| wir | rucken | |
| ihr | ruckt | |
| sie | rucken |
| ich | ruckte | |
|---|---|---|
| du | rucktest | |
| er/sie/es | ruckte | |
| wir | ruckten | |
| ihr | rucktet | |
| sie | ruckten |
| ich | habe | geruckt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geruckt | |
| er/sie/es | hat | geruckt | |
| wir | haben | geruckt | |
| ihr | habt | geruckt | |
| sie | haben | geruckt |
| ich | hatte | geruckt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geruckt | |
| er/sie/es | hatte | geruckt | |
| wir | hatten | geruckt | |
| ihr | hattet | geruckt | |
| sie | hatten | geruckt |