in the PONS Dictionary
Ze̱u̱g <‑[e]s, no pl > [tsɔɪk] N nt inf
1. Zeug:
3. Zeug (Unsinn):
I. ze̱u̱gen [ˈtsɔɪgən] VB trans form
II. ze̱u̱gen [ˈtsɔɪgən] VB intr
1. zeugen (erkennen lassen):
| ich | zeuge | |
|---|---|---|
| du | zeugst | |
| er/sie/es | zeugt | |
| wir | zeugen | |
| ihr | zeugt | |
| sie | zeugen |
| ich | zeugte | |
|---|---|---|
| du | zeugtest | |
| er/sie/es | zeugte | |
| wir | zeugten | |
| ihr | zeugtet | |
| sie | zeugten |
| ich | habe | gezeugt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gezeugt | |
| er/sie/es | hat | gezeugt | |
| wir | haben | gezeugt | |
| ihr | habt | gezeugt | |
| sie | haben | gezeugt |
| ich | hatte | gezeugt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gezeugt | |
| er/sie/es | hatte | gezeugt | |
| wir | hatten | gezeugt | |
| ihr | hattet | gezeugt | |
| sie | hatten | gezeugt |