in the PONS Dictionary
I. drạ̈ngen [ˈdrɛŋən] VB intr
1. drängen (drängeln):
2. drängen (fordern):
II. drạ̈ngen [ˈdrɛŋən] VB trans
2. drängen (auffordern):
drịngen <dringt, drang, gedrungen> [ˈdrɪŋən] VB intr
1. dringen +sein (stoßen):
2. dringen +sein (vordringen):
3. dringen +sein form (einwirken):
| ich | dränge | |
|---|---|---|
| du | drängst | |
| er/sie/es | drängt | |
| wir | drängen | |
| ihr | drängt | |
| sie | drängen |
| ich | drängte | |
|---|---|---|
| du | drängtest | |
| er/sie/es | drängte | |
| wir | drängten | |
| ihr | drängtet | |
| sie | drängten |
| ich | habe | gedrängt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gedrängt | |
| er/sie/es | hat | gedrängt | |
| wir | haben | gedrängt | |
| ihr | habt | gedrängt | |
| sie | haben | gedrängt |
| ich | hatte | gedrängt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gedrängt | |
| er/sie/es | hatte | gedrängt | |
| wir | hatten | gedrängt | |
| ihr | hattet | gedrängt | |
| sie | hatten | gedrängt |