in the PONS Dictionary
Drịft <‑, ‑en> [drɪft] N f
1. Drift → Driftströmung
2. Drift (das Treiben):
- Drift
- dryfowanie nt
- Drift
- dryft m
Drịftströmung <‑, ‑en> N f
drịften [ˈdrɪftən] VB intr +sein
| ich | drifte | |
|---|---|---|
| du | driftest | |
| er/sie/es | driftet | |
| wir | driften | |
| ihr | driftet | |
| sie | driften |
| ich | driftete | |
|---|---|---|
| du | driftetest | |
| er/sie/es | driftete | |
| wir | drifteten | |
| ihr | driftetet | |
| sie | drifteten |
| ich | bin | gedriftet | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gedriftet | |
| er/sie/es | ist | gedriftet | |
| wir | sind | gedriftet | |
| ihr | seid | gedriftet | |
| sie | sind | gedriftet |
| ich | war | gedriftet | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gedriftet | |
| er/sie/es | war | gedriftet | |
| wir | waren | gedriftet | |
| ihr | wart | gedriftet | |
| sie | waren | gedriftet |
No example sentences available
Try using a different entry.