in the PONS Dictionary
I. gekọnnt [gəˈkɔnt] VB trans, intr
gekonnt pp von können
II. gekọnnt [gəˈkɔnt] ADJ
- gekonnt Darbietung, Spiel
-
- gekonnt Reparatur
-
III. gekọnnt [gəˈkɔnt] ADV
gekonnt meistern, spielen:
- gekonnt
-
- gekonnt
-
I. kọ̈nnen2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB trans (eine Fertigkeit haben)
II. kọ̈nnen2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB intr
1. können (fähig sein):
kọ̈nnen1 <kann, konnte, können> [ˈkœnən] VB trans +modal
1. können (vermögen):
3. können (dürfen):
4. können (in höflichen Fragen):
5. können (möglich sein):
kọ̈nnen1 <kann, konnte, können> [ˈkœnən] VB trans +modal
1. können (vermögen):
3. können (dürfen):
4. können (in höflichen Fragen):
5. können (möglich sein):
I. kọ̈nnen2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB trans (eine Fertigkeit haben)
II. kọ̈nnen2 <kann, konnte, gekonnt> [ˈkœnən] VB intr
1. können (fähig sein):
Kọ̈nnen <‑s, no pl > [ˈkœnən] N nt
1. Können (geistige Fertigkeit):
2. Können (manuelle Fertigkeit):
| ich | kann | |
|---|---|---|
| du | kannst | |
| er/sie/es | kann | |
| wir | können | |
| ihr | könnt | |
| sie | können |
| ich | konnte | |
|---|---|---|
| du | konntest | |
| er/sie/es | konnte | |
| wir | konnten | |
| ihr | konntet | |
| sie | konnten |
| ich | habe | gekonnt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekonnt | |
| er/sie/es | hat | gekonnt | |
| wir | haben | gekonnt | |
| ihr | habt | gekonnt | |
| sie | haben | gekonnt |
| ich | hatte | gekonnt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekonnt | |
| er/sie/es | hatte | gekonnt | |
| wir | hatten | gekonnt | |
| ihr | hattet | gekonnt | |
| sie | hatten | gekonnt |