in the PONS Dictionary
I. spịtz [ʃpɪts] ADJ
1. spitz a. MATH (scharf):
- spitz Nadel, Bleistift, Winkel
-
2. spitz (heftig und hoch):
- spitz Schrei
-
- spitz Schrei
-
4. spitz (bissig, stichelnd):
II. spịtz [ʃpɪts] ADV
1. spitz (scharf):
- spitz zuhauen, feilen
-
2. spitz (spitzzüngig):
- spitz bemerken, kontern, antworten
-
3. spitz (schmal, abgezehrt):
- spitz aussehen
-
Spịtz <‑es, ‑e> [ʃpɪts] N m ZOOL
- Spitz
- szpic m
| ich | spitze | |
|---|---|---|
| du | spitzt | |
| er/sie/es | spitzt | |
| wir | spitzen | |
| ihr | spitzt | |
| sie | spitzen |
| ich | spitzte | |
|---|---|---|
| du | spitztest | |
| er/sie/es | spitzte | |
| wir | spitzten | |
| ihr | spitztet | |
| sie | spitzten |
| ich | habe | gespitzt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gespitzt | |
| er/sie/es | hat | gespitzt | |
| wir | haben | gespitzt | |
| ihr | habt | gespitzt | |
| sie | haben | gespitzt |
| ich | hatte | gespitzt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gespitzt | |
| er/sie/es | hatte | gespitzt | |
| wir | hatten | gespitzt | |
| ihr | hattet | gespitzt | |
| sie | hatten | gespitzt |