How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?
Log in here.

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

Legal noticeData protectionPrivacy settings

in the PONS Dictionary

zerfạllen* VB intr irr +sein

1. zerfallen:

zerfallen (auseinander fallen) (Gebäude)
zawalić się
zerfallen (Körper)
rozkładać [perf rozłożyć] się
zerfallen (Materie)
rozpadać [perf rozpaść] się
zerfallene Gebäude
zawalone budynki mpl
zu Staub zerfallen
rozpaść się w pył

2. zerfallen:

zerfallen (untergehen) (Reich, Kultur)
upadać [perf upaść]

3. zerfallen PHYS:

zerfallen
rozpadać [perf rozpaść] się

4. zerfallen (sich gliedern):

in etw acc zerfallen
dzielić się na coś

5. zerfallen (sich zerstreiten):

mit jdm zerfallen sein
być [lub żyć] z kimś w niezgodzie
er war mit sich und der Welt zerfallen
był niezadowolony z siebie i ze świata
Präsens
ichzerfalle
duzerfällst
er/sie/eszerfällt
wirzerfallen
ihrzerfallt
siezerfallen
Präteritum
ichzerfiel
duzerfielst
er/sie/eszerfiel
wirzerfielen
ihrzerfielt
siezerfielen
Perfekt
ichbinzerfallen
dubistzerfallen
er/sie/esistzerfallen
wirsindzerfallen
ihrseidzerfallen
siesindzerfallen
Plusquamperfekt
ichwarzerfallen
duwarstzerfallen
er/sie/eswarzerfallen
wirwarenzerfallen
ihrwartzerfallen
siewarenzerfallen
See further verb tables